282,047 visitors
323,519 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Boekbesprekingen > Belijdenissen van een Italiaan

Belijdenissen van een Italiaan

 

Ippolito Nievo - Belijdenissen van een Italiaan


“Ik ben geboren als Venetiaan op 18 oktober van het jaar 1775, op de dag van de evangelist Sint-Lucas, en ik zal door Gods genade sterven als Italiaan”....

“Er zijn grootse boeken die, hoewel ze soms rijkelijk onvolmaakt zijn, omdat er geen tijd is geweest voor een laatste verfijning of omdat ze door bepaalde formele en structurele details verdrinken in hun eigen rijkdom, behoren tot de meesterwerken van de wereldliteratuur door de volledigheid, intensiteit en doorleefdheid die ze bevatten en tot leven weten te wekken – meer nog dan veel andere bekwaam geschreven en onberispelijke werken.
De Belijdenissen van een Italiaan van Ippolito Nievo is zo’n meesterwerk, een van de zeer weinige Italiaanse romans die op gelijke hoogte staan met de grote Europese romans uit de negentiende eeuw, ook al is hun grootsheid misschien nog niet helemaal doorgedrongen tot het gemeenschappelijke bewustzijn en kennen ze nog geen internationale roem.”
(....)
Belijdenissen van een Italiaan belichaamt in hoge mate het ideaal en de essentie van de roman, het is de weergave van een grote collectieve historische gebeurtenis die neerdaalt in een eenmalig individueel bestaan, waarmee zij zich onlosmakelijk vermengt zonder ook maar enigszins het eigenaardige ervan te verminderen. Het leven van Carlino Altoviti, de hoofdrolspeler die over zichzelf vertelt, vervlecht zich in een grandioos historisch fresco dat het einde portretteert van de oude wereld van het ancien régime (vooral verpersoonlijkt door de eerbiedwaardige en vervallen Venetiaanse Republiek), het schetst de verwikkelingen van het revolutionaire en napoleontische tijdperk, de Restauratie, de eerste en ambivalente kiemen van het proces van nationale eenwording van Italië, waarvan de Garibaldi-volgeling Nievo niet alleen een hartstochtelijke en actieve begunstiger is, maar ook het politieke en dichterlijke geweten.”
(Claudio Magris in zijn voorwoord bij de Nederlandse uitgave)

“Vóór 1871 was Italië een samenraapsel van kleine stadstaatjes en gebieden die bezet waren door Frankrijk, Spanje of Oostenrijk. Tegen de achtergrond van de roerige jaren van de Italiaanse eenwording, het Risorgimento, blikt de hoofdpersoon openhartig terug op de hindernissen die een jongeman moet overwinnen om volwassen te worden en op zijn worsteling met de liefde en politieke idealen.
Carlino Altoviti groeit op in kasteel Fratta, in de provincie Veneto. Gegrepen door nationalistische gevoelens trekt hij al jong naar alle Italiaanse centra van de macht: Venetië, Genua, Rome, Milaan en Napels. Ook de liefde kruist zijn pad: Pisana, met haar temperamentvolle karakter, trekt hem voortdurend aan, maar stoot hem ook af.
In Belijdenissen van een Italiaan schetst Nievo een weergaloos en gepassioneerd portret van het verval van het eeuwenoude feodale regime dat in Italië zo lang heerste.

Ippolito Nievo (1831-1861) was een van de felste voorvechters van de Italiaanse eenheidsstaat. In zijn korte, bewogen leven schreef hij vele werken, waarvan Belijdenissen van een Italiaan het bekendste is. Hij stierf in de strijd voor eenheid: op weg van Sicilië naar Napels leed zijn stoomboot schipbreuk.”
(uit de flaptekst van de Nederlandse uitgave)

Belijdenissen van een Italiaan is een omvangrijke roman, geschreven in een afwisselende stijl, die een boeiend beeld oplevert van het Italiaanse leven in de eerste helft van de 19e eeuw. Met name geeft het prachtige en levendige beschrijvingen van de stad Venetië en de haar omringende lagunes en landstreken. Nievo schrijft met humor (“Wanneer meneer de graaf sprak, zwegen zelfs de vliegen.”) en relativering:

“Men moet lang geleefd en de filosoof uitgehangen hebben om goed te kunnen leren hoe men zichzelf het beste kan kwellen.” (p.287)

“Het zal u intussen wel opgevallen zijn dat de personages in het verhaal van mijn kindertijd zich schrikbarend vermenigvuldigd hebben. Ik ben er zelf ook van geschrokken, zoals die toverkol, die zich lam schrok van al die duivels die ze zo onbezonnen had opgeroepen. Het is een ware falanx, die met mij wil opmarcheren en door zijn onderlinge gekrakeel de door mij gewenste snelle opmars ernstig vertraagt. Maar geen twijfel, ook al is het leven geen geregelde veldslag, het is toch wel een aanhoudende wirwar van dagelijkse schermutselingen en speldenprikken.” (p.199)

Op het eind van de roman wordt de toon van de schrijver (mij) iets te ‘pathetisch’, maar dat zal – mede – te maken hebben met zijn nationalistische gevoelens. Vòòr die tijd echter heeft Nievo zijn punt, in minder hoogdravende en hartstochtelijke bewoordingen, al gezet:

“Zo sleepten wij ons langzaamaan naar de ouderdom, terwijl het land zijn jeugd herwon. En wat daarop volgde, bewijst afdoende dat al die jaren verloren noch verslapen waren, zoals de pessimisten zeuren. Niets wordt geboren uit niets: dat is een axioma waar niets tegenin te brengen valt.” (p.956)

Prachtige roman, en voor zover ik kan inschatten ook voorbeeldig vertaald door Jan van Geldrop. Hulde bovendien voor de uitgever (Athenaeum - Polak & Van Gennep), die erin geslaagd is om dit omvangrijke werk van ruim 1000 pagina’s in een uiterst handzame en leesbare vorm te gieten: een juweeltje voor mijn boekenkast...

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2023 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login