282,047 visitors
323,519 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Boekbesprekingen > De fantastische meneer Willughby

De fantastische meneer Willughby

 

De fantastische meneer Willughby – Tim Birkhead

 

“Tim Birkhead geeft Francis Willughby, de eerste ornitholoog en een echte gentleman-geleerde, in "De fantastische meneer Willughby' de erkenning die hij verdient. In de 17de eeuw werd de basis gelegd voor de moderne wetenschap: alleen door middel van observatie en experiment kon er écht nieuwe wijsheid opgedaan worden. Zo was Francis Willughby naarstig op zoek naar kennis over de natuur, en reisde hij met John Ray, zijn acht jaar oudere vriend en docent aan de universiteit van Cambridge, dwars door Europa (waaronder Nederland). Het was opwindend, veeleisend en uitputtend werk, waarbij hun belangstelling vooral uitging naar vogels. Het resultaat van hun inspanningen, het in 1676 verschenen standaardwerk de "Ornithologiae', kan beschouwd worden als het allereerste serieuze vogelboek.
Helaas maakte Francis Willughby de verschijning van dit boek niet mee. Hij overleed al op jonge leeftijd en kreeg nooit de erkenning die hem toekwam. Birkhead, een beroemdheid onder de hedendaagse natuurschrijvers, blijkt de perfecte biograaf en brengt hier nu verandering in.” (Uitgeverstekst)

 

Francis Willughby is vroeg gestorven. Van zijn eigen geschriften is – buiten een aantal brieven – bijzonder weinig bewaard gebleven. Tim Birkhead doet met deze ‘biografie’ een poging om Willughby uit de schaduw te halen van zijn compagnon John Ray, die uiteindelijk al hun gezamenlijke onderzoekswerk heeft uitgewerkt en uitgegeven.

De biografie heeft een nogal speculatief karakter, mede door het feit dat de auteur regelmatig zijn toevlucht neemt tot het beschrijven van hetgeen zijn ‘personages’ gedacht en geoordeeld zouden hebben. Dat komt niet echt wetenschappelijk over. Birkhead beschuldigt eerdere biografen ervan een soort hagiografie geschreven te hebben over John Ray, maar doet – op basis van dezelfde gegevens - feitelijk hetzelfde, maar nu is Willughby de held, ten koste van de voorheen gelauwerde John Ray. Op mij komt dit weinig overtuigend (en daarbij ook nog eens weinig relevant) over. Volgens mij zou het beter geweest zijn als deze biograaf had afgezien van de vraag wie van de twee nu de meeste eer moet krijgen, en zich expliciet had gericht op de gezamenlijke prestaties van de twee. Iets dat de auteur op diverse plaatsen in zijn boek zelf ook impliciet lijkt toe te geven.

Al met al een leesbaar boek, maar (naar mijn mening) weinig relevant en overtuigend wat opzet en uitwerking betreft.

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2023 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login