282,061 visitors
323,562 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Boekbesprekingen > Shakespeare forever

Shakespeare forever

 

Shakespeare forever – Ton Hoenselaars

 

Leven en mythe; Werk en erfenis”, aldus de ondertitel:

“… vormt een inleiding tot het werk van de toneelschrijver en dichter, maar het gaat ook over Shakespeare als het middelpunt van een mondiale cultuur waarop hij nog steeds invloed uitoefent.”

Ik moet zeggen dat ik weinig nieuws tegenkom in deze lijvig opgezette ‘inleiding’. Wat mij opvalt is dat de auteur (of uitgever) ‘vergeet’ te vermelden dat delen van dit boek al (veel) eerder zijn gepubliceerd. Zo heb een aflevering van het “tijdschrift voor wereldliteratuur” uit december 2003, waarin ik het artikel Op zoek naar de ware Shakespeare. Een inleiding terugvind, een bijna letterlijke voorafspiegeling van de de huidige Inleiding – Mijn Shakespeare. Op zich niet zo erg, maar het bevestigt mijn indruk van de ‘fragmentarische’ opzet van deze studie: allemaal losse stukjes die deze ‘hoogleraar Engelse taal- en letterkunde in Utrecht’ in de loop van zijn carrière blijkbaar heeft geschreven, en die nu zijn samengevoegd tot een zelfstandige publicatie. Het doet allemaal wat ‘hapsnap’ aan, en mist daardoor verband en diepgang.

Dat wil niet zeggen dat er helemaal niets interessants te lezen staat in deze studie. Met name de bespreking van Romeo en Julia als ‘sonnettencyclus’ trof mij in positieve zin. Zoals ook de bespreking van de vroeg-Nederlandse receptie van het werk van Shakespeare:

“Al in 1651 publiceerde Lambert van den Bosch zijn Roode en Witte Roos. Of Lankaster en Jork. Blyeindet treurspel. Dit onvervalste koningsdrama was onder andere gebaseerd op Shakespeares Richard de Derde. (…) De aanleiding voor het schrijven van dit toneelstuk was de kritische situatie waarin de jonge Nederlandse republiek zich destijds bevond. In november 1650 overleed stadhouder Willem de Tweede, prins van oranje, terwijl een week later zijn erfgenaam werd geboren. In deze situatie (…) werd overwogen of het voor de stabiliteit van het land niet zinvol was om een Rijkxvoogt aan te stellen (zoals Lambert van den Bosch het noemt). Niet iedereen in Nederland was enthousiast over deze oplossing - die leek op de Engelse, toen de lord protector, de toekomstige Richard de Derde, Edward en zijn neefje in de Tower zou hebben laten vermoorden – en zo ontstond een debat tussen enerzijds het republikeinsgezinde Amsterdam, en anderzijds het huis van Oranje (…) Even proeven wij zo de urgentie die de koningsdrama’s van Shakespeare in hun eigen tijd moeten hebben gehad, en zien wij hoe ’s lands geschiedenis en de interpretatie daarvan op het podium van een plaatselijk theater kan dienen als een politiek statement van de eerste orde.” (p150-51)

Maar wie of wat er nu gespeeld werd “achter prikkeldraad” in de uithoeken van Europa kan mij nauwelijks boeien, met name ook omdat juist in dit (te) lange hoofdstuk de auteur er niet in slaagt om er de ‘urgentie’ van aan te tonen. Dit hoofdstuk (Nachleben – Oorlog en vrede) is hoogstwaarschijnlijk ook al eens eerder gebruikt/gepubliceerd in een andere context. In de onderhavige publicatie voegt het - wat mij betreft – weinig toe.

Voor de Samenvattingen toneelstukken en gedichten moet de auteur zich ronduit schamen. Als ‘hoogleraar Engelse taal- en letterkunde in Utrecht’ moet Ton Hoenselaars zeker de Engelstalige besprekingen kennen, zoals de inleidingen bij de Arden Shakespeare en de Essential Shakespeare Handbook. Als de auteur echt een wezenlijke Nederlandstalige bijdrage had willen leveren aan Shakespeare had hij zich er toch wat minder makkelijk van af moeten maken!

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2023 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login